osnowa
rzeczownik · książkowe
Podstawa, na której coś zostało zbudowane; zasadniczy wątek utworu lub opowieści.
Przykłady
- Kilka rodzinnych listów stało się osnową jego najlepszej powieści.
- Cały reportaż oparł na osnowie trzech długich rozmów.
- Ten dawny mit jest osnową całego cyklu obrazów.